Jest to specjalistyczne badanie polegające na obrazowaniu tętnic wieńcowych za pomocą promieni rentgenowski po wprowadzeniu do naczyń odpowiedniego środka kontrastowego.
Do czego służy koronarografia?
Koronarografia umożliwia uzyskanie obrazu tętnic wieńcowych transportujących krew z aorty do mięśnia sercowego. Dzięki tej można stwierdzić obecność i lokalizację ewentualnych zwężeń lub niedrożności naczyń wieńcowych (zmian miażdżycowych). Metoda ta umożliwia ocenę stopnia zaawansowania tych zmian. Zwężenia naczyń wieńcowych prowadzą do choroby wieńcowej, a ich niedrożność - do zawału serca. Ponadto koronarografia umożliwia wykrycie wad wrodzonych tętnic wieńcowych.
Kiedy wykonuje się koronarografię?
Lekarz prowadzący podejmuje decyzję o wykonaniu koronarografii indywidualnie w stosunku do każdego pacjenta i w następujących sytuacjach:
- Gdy rozważa możliwość operacyjnego leczenia choroby wieńcowej.
- Gdy pojawia się ból w klatce piersiowej, wywołany prawdopodobnie przez zwężenie naczyń wieńcowych (tak zwana dławica piersiowa). Koronaroangiografia pozwala w tym wypadku ocenić zaawansowanie i umiejscowienie zwężenia. Można też dzięki niej lepiej zaplanować zabieg ewentualnego wszczepienia bypassów.
- W dławicy piersiowej wtedy, gdy leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanych efektów.
- Przed planowanym zabiegiem wszczepienia zastawek serca, zwłaszcza zastawki aortalnej. Wówczas przeprowadza się koronaroangiografię, aby wykluczyć zwężenie tętnic wieńcowych w miejscu ich odejścia od aorty.
- Po przeprowadzeniu operacji wszczepienia bypassów. Koronaroangiografię przeprowadza się, aby ocenić wynik operacji.
- Czasami przeprowadza się koronaroangiografię przy podejrzeniu nieprawidłowości przebiegu naczyń wieńcowych.
Ważne
U osób po przebytym zawale serca (w ciągu pierwszych trzech miesięcy) nie wykonuje się koronaroangiografii. Wyjątek stanowi konieczność natychmiastowego wszczepienia bypassów.
Czy koronaroangiografia jest niebezpieczna?
Wprowadzenie cewnika może wywołać zaburzenia rytmu serca. Może też spowodować oderwanie się od ściany niewielkiego zakrzepu, który może doprowadzić do zawału serca lub udaru mózgu. Niebezpieczeństwom tym można zapobiec przygotowując pacjenta farmakologicznie i nadzorując jego stan podczas przeprowadzania badania z pomocą specjalnych przyrządów. Dzięki tym zabiegom można również szybko zareagować w przypadku wystąpienia działań ubocznych kontrastu.
Jak wykonuje się koronaroangiografię?
Badanie to poprzedzone jest cewnikowaniem i angiokardiografią lewej komory. Do układu krwionośnego wprowadza się cienki, giętki cewnik z tworzywa sztucznego i przesuwa się go aż do serca. Następnie do dwóch głównych tętnic wieńcowych wstrzykuje się się przez założony już cewnik środek cieniujący. Kontrast staje się widoczny na wykonywanym na końcu badania zdjęciu rentgenowskim. Wyróżnia się dwie drogi dostępu do układu krwionośnego, które są wykorzystywane w koronaroangiografii. W pierwszej, w celu wprowadzenia cewnika nakłuwa się w pachwinie tętnicę udową. W drugiej wykorzystuje się dostęp przez tętnicę ramienną (z reguły na prawym ramieniu).
Ośrodki kardiologiczne
Powikłania po koronarografii oraz jej skutki uboczne występują tym rzadziej, im bardziej doświadczony jest lekarz. Dlatego metodę tę stosuje się tylko w niektórych ośrodkach kardiologicznych.