Homoseksualizm męski

Wiele osób uważa, że określenie "homoseksualizm" odnosi się do uczucia łączącego dwóch mężczyzn. Łacińskie słowo "homo" oznacza mężczyznę. Jednak przedrostek "homo" odnoszący się do homoseksualizmu został zaczerpnięty z greki i oznacza "ten sam". Homoseksualizm jest więc miłością do osoby tej samej płci.

To czy seksualizm jest dziedziczny, czy ma podłoże genetyczne, lub hormonalne, czy też powstaje na skutek warunków środowiskowych, jest nadal sprawą dyskusyjną.

Z niedawno poczynionych badań wynika, że skłonność do homoseksualizmu jest związana nie tylko z niedoborem pewnych hormonów (co było konkluzją poprzednich badań), ale także z zaburzeniem rozwoju mózgu w fazie płodowej.

Większość psychoanalityków sądzi, że rozwój homoseksualizmu związany jest ze stosunkiem danej osoby do rodziców. Wychodzą oni z założenia, że każdy człowiek z gruntu jest biseksualny, a więc początkowo nie wykazuje skłonności do żadnej płci. Według tej teorii chłopiec, któy związany jest blisko z matką, a z ojcem nie, może kierować się w stronę homoseksualizmu.

Seksuolodzy są zdania że do powstania homoseksualizmu przyczyniają się zarówno czynniki dziedziczne jak i stosunki na linii dziecko - rodzice.


Dla młodego człowieka świadomego własnej odmienności reakcja otoczenia jest niezmiernie ważna. Rodzaj reakcji (pozytywny lub negatywny) może być rozstrzygający dla jego dalszego rozwoju. Szczególnie istotna jest akceptacja rodziny. Także stosunek społeczeństwa czy społeczności, w której się żyje, do homoseksualizmu ma duży wpływ na sposób radzenia sobie z problemem.



Jak objawia się homoseksualizm męski?
javascript:void(0)
Okres, w którym człowiek, a także otoczenie stają się świadomi jego "inności" określa się z angielska "coming out". Okres ten może trwać całymi latami i obejmuje następujące etapy:

Okres bezpośrednio poprzedzający "coming out"

Na tym etapie homoseksualista staje się świadomy swoich uczuć. Są one jednak głęboko skrywane, ponieważ słyszy się jak negatywnie jest oceniany homoseksualizm przez rodzinę czy kościół. Homoseksualista czuje się wyobcowany, zagubiony i pozbawiony poczucia własnej wartości. Niektórzy zatrzymują się na tym etapie i do końca życia zachowują swoją tajemnicę. W okresie podejmowania decyzji mają miejsce częste depresje, które mogą się nawet skończyć samobójstwem.

"Coming out"

Etap tego wyjścia na zewnątrz lub ujawnienia się jest najtrudniejszą decyzją homoseksualisty. przebiega dwutorowo.

Dana osoba zaczyna akceptować własną orientację psychoseksualną i zaznajamia się z zagadnieniem homoseksualizmu. Szuka kontaktu najpierw ze światem gejów, pragnąc poznać stosunki panujące w tej społeczności. Zaakceptowawszy w pełni swoją orientację seksualną, podejmuje także decyzję poinformowania o tym swoich najbliższych.

Sposób w jaki owe wyznanie zostanie przyjęte przez innych warunkuje późniejszy rozwój młodego człowieka. Jeżeli jego odmienność zostanie przyjęta ze zrozumieniem przez rodzinę czy grono przyjaciół, dalszy rozwój przebiega bez zakłóceń.

Niestety, nie za często młody człowiek spotyka się ze zrozumieniem i pozytywną reakcją najbliższych. Ujawnienie swoich preferencji rodzinie często kończy się odrzuceniem i potępieniem z jej strony (szczególnie przez ojca). Ma to z reguły bardzo negatywne konsekwencje nie tylko z powodu utraty domu i środowiska (bo odrzucenie jest często powiązane z wyjazdem, szczególnie z mniejszych miejscowości), ale przede wszystkim w sferze psychiki. Młody człowiek ma bezpowrotnie zmienione poczucie własnej wartości, często powraca do okresu poprzedzającego "coming out".

Integracja

Po odkryciu własnej seksualności szuka się kontaktu z innymi homoseksualistami i grupami homoseksualnymi. Dochodzi do pierwszych doświadczeń płciowych i powstania trwałych związków. Homoseksualiści podobnie jak "normalna" młodzież, przechodzą przez klasyczny okres wchodzenia w dorosłość. Jednak ich droga do pełnej integracji z normalnym społeczeństwem jest o wiele trudniejsza ze względu na wciąż obowiązujące stereotypy, do których dochodzi także strach przed zagrożeniem AIDS.

Rozwój seksualny

Zabawa małych dzieci w doktora, czy oglądanie penisa - swojego i kolegów - to normalne zachowania dzieci na danym etapie rozwoju zainteresowań seksualnych. W żaden sposób nie rzutuje to na ich późniejsze preferencje seksualne.

Homoseksualizm nie jest chorobą

Homoseksualizmu nie można traktować jako choroby czy zboczenia. Wybór preferencji seksualnych jest niezależny od każdego człowieka. Zależy to od struktury organizmu, stosunków z rodzicami i innych czynników, które nie są dotychczas wystarczająco zbadane. Homoseksualizm jest normalnym wariantem seksualności, odbieranym negatywnie ze względu na społeczne i kulturowe stereotypy.